EN

Hello Hive Family,

The idea of ​​creating a new version of the Pinmapple community really made me happy. Pinmapple also won the hearts of those who wrote on the Hive platform. Thank you so much for all the support you have given so far. I am sure that this new community will achieve much more successful work with everyone's cooperation and support to each other. I would like to thank everyone who contributed to the establishment of the community. I would like to state that I am very happy to be sharing my first article here in this community. Today, I will show you the remains of a Turkish tradition that emerged spontaneously within the society, in which the people living in Anatolia adapted to each other and acted together over time. I will try to show the lifestyle of the Yoruk people through the tools and equipment they use, the clothes they wear and their behavior. Let's try to experience all the details of this lifestyle exhibited in Antalya Private Yoruk Museum by visiting the museum.

Yörük Museum is located in the Evren neighborhood of Manavgat district of Antalya province. Even as time progresses, we still see the influence of Yörük culture, which carries the most important cultural value of Antalya, in certain regions. Visits to the museum, which is approximately one and a half hours away from Antalya city center, take place between 08.30 and 17.30. Entrance to the museum is free, and there are items belonging to the Yoruks in the museum. The entrance gate of the museum resembles the iron gate of a fortified castle. The museum is built in such a beautiful area; Apparently, we will visit the museum among colorful flowers and green sap that covers the ground like a sheet.

In the museum established by Antalya Metropolitan Municipality, an exhibition hall in 2 closed buildings, an open-air gallery in the garden and 3 tent halls are shown to visitors. Additionally, there is a conference hall and a workshop inside the museum. You can feel the lives, customs and traditions of the Yoruk people, who came to Antalya from various regions and settled on the Mediterranean coast, while visiting this museum. They tried to show the sport of oil wrestling, which has become an important entertainment culture of the Yoruk culture, by portraying it with statues in the middle of the open area. Around the garden, they tried to explain and show the agricultural life with lifeless horses made from models, ox carts, sheep and aggressive dogs guarding the tents.

Now let's look at the tents set up in the garden and what they contain. One of the most important forms of shelter in the Yoruk culture is to survive by setting up tents. When we look at the tents set up here, we see that they are resistant to even harsh weather conditions. When I looked at the construction of the tents, they made their frames from wood. They wrapped animal hides and felt cloth on these wooden slats. I think round-looking tents are easily portable. Because Yoruk culture bears the traces of a nomadic lifestyle.

We can see more detailed information about the tents on the panels in front of the tent. It is said that tents called Karaçadır or Kılıçadır are very common in Anatolia. In addition, to make Karaçadır, lint-free black goat hair is combed on a hair comb, thrown on a bow, then twisted into an armlet and spun into rope in kirmen or tengerek. After the spinning process, the hair threads obtained are twisted in two layers on the same devices or on the wheel and woven in the istar, as tent wings are obtained. Even though I do not fully understand some of the foreign terms explained here, we can say that tents were used as the best dwellings in a social life in the Yoruk culture.

They covered the inside of the tent with short rugs in pieces. In the corners, they placed the floor cushions that we usually see in village houses in the past. In the middle there is a large round tray made of copper and pottery. We also see sitting stools that are very close to the ground. Inside the other tent, we see that there are medium and small-sized black round cauldrons made of copper and bowls and pots also made of copper. They tried to reflect the food culture inside the tent. There are plates, spoons and forks made of wood and copper used in meals. Even the pitchers for water use and round trays show us what the food culture was like. They visually hung the rug laid on the ground in one of the tents on the side of the tent. The red rug looks pretty good.

In villages, they use animal power to plow the land. Today, we still have farmers plowing their land in this way. In fact, I know that in my grandfather's village, I had a lot of fun riding around the field, riding on agricultural equipment called plows pulled by animals such as oxen and horses. This plow, pulled by oxen, consists of two parts, some made of wood and some of iron. The tree part is called arrow among the people. At the tip of the arrow is a pointed and sharp iron cutting tool that sinks into the ground. The soil is plowed with that cutting tool. In this museum here, they tried to remind this work very well by showing the oxen.

In the closed exhibition hall of the museum, there are traces of the life of the Yoruks. The exhibition hall consists of a wide long corridor. On the sides of the corridor, in the glass display case and at the back of the protected strip, the items they used and old period tools and equipment are displayed. Again, in some villages there are threshing floors next to the houses. This blend contains animal feed. In threshing, long wooden sticks are used to collect or clean the straw. They were tried to be exhibited in this museum.

In one part of the exhibition hall, we see scenes showing how successful women are, especially in weaving and handicrafts. Women weaving rugs, clothes made by knitting colorful threads, and household items made from cotton fabrics all have artistic value.

Let's also get to know the shepherds who graze animals in the nomadic Yörük life in the plateaus, plains and mountain slopes. We see that shepherds, who graze and care for their sheep, cows and goats from morning to evening, have an important place in Yoruk life. The clothes they wore during the harsh winter weather were also tried to be shown hanging. We can understand that these clothes are enough to keep them warm even in adverse climatic conditions. The sleeves are made of felt, the clothes have pictures of flowers on them. Besides, there had to be a flute. But I think they exhibited the musical instruments in a separate section. Let's look at them too.

Among the flutes and wooden instruments played by the shepherds, which we know with their burnt sounds, saz and pipe types are also exhibited here.

Now let's enter the kitchen of Yoruk life. Among the tools they use in the kitchen are teapots, pots, pitchers and handles made of copper. We still come across copper bowls with copper handles that some businesses use, especially when serving buttermilk.

We know very well that coffee culture is a part of daily life and the social life we ​​live. Let's say that the preparation and presentation of coffee has become a tradition or culture among us Turks. We see that coffee is introduced as a culture in Yoruk life. Tool chests, coffee grinders, cup holders, coffee trays and cups made of leather look very different and different.

Below you see the cutting tools and rifles used by the Yoruk people. In the glass display case here, there are a rifle, a rifle and leather-covered canteens that they carry with them when they go hunting.

On one of the walls in the exhibition hall, there are pictures and tools that summarize the entire life of the Yoruk life. I remembered my village memories when I saw the ornate triangle-shaped cushions made of wood that were placed on the horse while riding. My great grandfather, who was the best horse rider in our village, had such fancy and tasseled cushions on his horse.

I am leaving this beautiful museum, which reflects the traditions and customs of Yoruk life very well. Thank you for accompanying me here. I also hope that this newly created community brings luck and success to everyone. I would also like to thank everyone who contributed. I send my love to you all. Stay well.

TR

Merhaba Hive Ailesi,

Pinmapple topluluğunun yeni bir versiyonunun oluşturuluyor fikri, gerçekten beni çok mutlu etti. Pinmapple, Hive platformunda yazı yazanların gönüllerini de kazanmıştı. Şimdiye kadar ki vermiş oldukları tüm desteler için sonsuz teşekkürler. Bu yeni topluluğun, herkesin elbirliğiyle ve birbirine destek olarak çok daha başarılı işlere imza atacağına eminim. Topluluğun kurulmasında emeği geçen herkese çok teşekkür ederim. Buradaki ilk yazımı bu toplulukta paylaşıyor olmaktan dolayı da çok mutlu olduğumu belirtmek isterim. Bugün sizlere, Anadolu topraklarında yaşayan insanların, zaman içinde birbirlerine uyum sağlayarak, birlikte hareket ettikleri ve toplum içinde kendiliğinden oluşmuş bir Türk geleneğinin kalıntılarını göstereceğim. Yörük insanın yaşam biçimini, kullandıkları araç ve gereçlerle, üzerine giydikleri kıyafetlerle ve davranış biçimleriyle göstermeye çalışacağım. Antalya Özel Yörük Müzesinde sergilenen bu yaşam biçiminin tüm ayrıntılarını, müzede gezerek yaşamaya çalışalım.

Yörük Müzesi, Antalya ilinin Manavgat ilçesindeki, Evren mahallesinde bulunuyor. Antalya'nın en önemli kültürel değerini taşıyan Yörük kültürü, zaman ilerlese bile, hala daha belirli bölgelerde etkisini görüyoruz. Antalya şehir merkezine yaklaşık bir buçuk saat uzaklıkta olan müzeye 08.30 ile 17.30 saatleri arasında ziyaretler gerçekleşiyor. Müzeye girişler ücretsiz olup, müzede Yörüklere ait eşyalar bulunuyor. Müzenin giriş kapısı, sanki korunaklı bir kalenin demir kapısını andırıyor. Müze o kadar güzel bir alana kurulmuş ki; görünüşe göre, rengarenk çiçeklerin ve toprağı bir çarşaf gibi kaplayan yeşil diri otların arasında müzeyi gezeceğiz.

Antalya Büyükşehir Belediyesi tarafından kurulan müzede, 2 kapalı binada sergi salonu, bahçede bulunan açık hava galerisi ile 3 çadır salonu gelen ziyaretçilere gösteriliyor. Ayrıda, müzenin içinde, bir konferans salonu, bir de atölye bulunuyor. Antalya'ya çeşitli bölgelerden gelmiş ve Akdeniz kıyılarına yerleşmiş olan Yörük insanının yaşantılarını, gelenek ve göreneklerini bu müzede gezerken bire bir hissediyorsunuz. Yörük kültürünün önemli bir eğlence kültürüne gelmiş olan yağlı güreş sporunu açık alanın ortasında heykellerle canlandırarak göstermeye çalışmışlar. Bahçenin çevresinde, tarım yaşamını, maketten yapılmış cansız atlarla, öküz arabalarıyla, koyunlarla ve çadırları koruyan saldırgan köpeklerle anlatmaya ve göstermeye çalışmışlar.

Şimdi bahçede kurulan çadırlara ve içinde neler olduklarına bakalım. Yörük kültürünün en önemli barınma şekillerinden biri de çadır kurarak yaşamlarını sürdürmektir. Burada kurulan çadırlara bakıldığında, zorlu hava koşullarına bile dayanıklılık gösteren, bir çadır olduğunu görüyoruz. Çadırların yapılışına baktığımda, iskeletini ahşaptan yapmışlar. Bu ahşap çıtaların üstüne, hayvan postlarını ve keçe kaplama bezleriyle sarmışlar. Yuvarlak görünümlü çadırların, kolay taşınabilir olduğunu düşünüyorum. Çünkü Yörük kültürü, göçebe bir yaşam tarzının izlerini taşımaktadır.

Çadırlar hakkında daha detaylı bilgiyi, çadırın önünde yer alan panolarda görebiliyoruz. Burada, Karaçadır ya da Kılçadır olarak adlandırılan çadırların, Anadolu'da kullanım açısından çok yaygın olduğu söyleniyor. Ayrıca Karaçadır yapımı için, tiftiksiz siyah keçi kılı, kıl tarağında taranıp yayda atıldıktan sonra burma haline getirilip kolçak yapıldığı gibi kirmen veya tengerek'te eğrilerek ip haline getirilir. Eğirme işleminden sonra elde edilen kıl ipler iki kat olarak yine aynı aygıtlarda veya çarkta bükülüp, ıstarda dokunduğu gibi, çadır kanatları elde edilir. Burada anlatılan bazı yabancı terimleri tam anlamasam da, çadırların Yörük kültüründe sosyal bir yaşam içinde en iyi mesken olarak kullanıldığını söyleyebiliriz.

Çadırın içini parça parça kısa kilimlerle kaplamışlar. Köşelere ise, genelde eskiden köy evlerinde çok gördüğümüz yer oturma yastıklarından koymuşlar. Ortada büyük bir yuvarlak bakırdan yapılmış sini ve çanak çömlekler var. Yere çok yakın olan oturma taburelerini de görüyoruz. Diğer çadırın içinde ise, orta ve küçük boylu bakırdan yapılmış siyah yuvarlak kazanlar ve yine bakırdan yapılmış çanak ve çömleklerin olduğunu görüyoruz. Çadırın içinde yemek kültürünü yansıtmaya çalışmışlar. Yemeklerde kullanılan ahşap ve bakırdan yapılmış, tabaklar, kaşıklar, çatallar var. Su kullanımları için ibriklerin ve yuvarlak yapıdaki sinilerin bile bize, yemek kültürünün nasıl olduğunu gösteriyor. Çadırların birinde yere serilen kilimi, çadırın yan tarafına görsel olarak asmışlar. Kırmızı kilim gayet güzel görünüyor.

Köylerde, toprağı sürmek için, hayvan gücünden yararlanırlar. Günümüzde hala daha bu şekilde toprağını süren çiftçilerimiz var. Hatta dedemin köyünde öküz ve at gibi hayvanların çektikleri saban adı verilen tarım aletinin üstüne binerek, tarlanın etrafında çok eğlendiğimi biliyorum. Öküzlerin çektiği bu sabanın bazıları ahşaptan bazıları da demirden yapılarak iki parçadan oluşur. Ağaç kısmına halk arasında ok adı verilir. Okun ucuna, demirden toprağa batan, sivri ve keskin olan demir bir kesme aleti bulunur. O kesici alet ile toprak sürülür. Burada ki bu müzede bu çalışmayı, öküzleri de göstererek çok güzel anımsatmaya çalışmışlar.

Müzenin kapalı sergi salonunda Yörüklerin yaşamından izler taşıyor. Sergi salonu geniş uzun bir koridordan oluşur. Koridorun yanlarında, camekan vitrinde ve korumalı şeridin arka bölümlerinde kullandıkları eşyalar ile eski dönem araç ve gereçler gösteriliyor. Yine bazı köylerle evlerin yanlarında harmanlar olur. Bu harmanda hayvanların yemleri bulunur. Harmanda, samanları bir yere toplamak ya da temizlemek için uzun ahşaptan yapılmış sopalar olur. Onlar bu müzede sergilenmeye çalışılmış.

Sergi salonunun bir bölümünde, özellikle kadınların dokumacılık ve el sanatlarında ne kadar başarılı olduklarını gösteren manzaralar görüyoruz. Kilim dokunan kadınlar, renkli renkli ipleri örerek yapılan giysiler ve pamuklu kumaşlardan yapılan ev eşyaları hepsi birer sanat değeri taşıyor.

Göçebe Yörük yaşamında, yaylalarda, ovalarda ve dağ yamaçlarında, hayvanları otlatan çobanları da tanıyalım. Sabahtan akşama kadar koyunları, ineklerini ve keçilerini otlatan ve onlara bakan çobanların Yörük yaşamında önemli bir yere sahip olduklarını görüyoruz. Kışın sert geçen çetin havalarda, giydikleri kıyafetler de asılı olarak gösterilmeye çalışılmış. Bu kıyafetlerin olumsuz iklim şartlarında bile onları sıcak tutmaya yettiğini anlayabiliyoruz. Kolsuz keçeden yapılmış, giysilerin üzerlerinde çiçek resimleri var. Bunun yanında bir de flüt olmalıydı. Ama sanırım müzik aletlerini ayrı bölümde sergilemişler. Onlara da bakalım.

Yanık sesleriyle bildiğimiz çobanların çaldıkları flütler ve ahşaptan yapılmış çalgı aletleri arasında saz ve kaval türlerini de burada sergilenmiş.

Şimdi de Yörük yaşamın mutfağına girelim. Mutfakta kullandıkları araçlar arasında, çaydanlık, çanak çömlek, ibrik ve bakırdan yapılmış kulplar var. Hala daha bazı işletmelerin, özellikle yayık ayran servisinde kullandıkları bakırdan kulplu bakır taslara rastlıyoruz.

Kahve kültürünün, günlük yaşamın ve yaşadığımız sosyal hayatın bir parçası olduğunu çok iyi biliyoruz. Kahvenin yapılışı ve sunumu biz Türklerde bir gelenek ya da kültür haline geldi diyelim. Yörük yaşamında da kahvenin bir kültür olarak tanıtıldığını görüyoruz. Deri kaplamadan yapılan takım sandığı, kahve değirmeni, fincan kabı, kahve tepsisi ve fincanları çok farklı ve değişik görünüyor.

Aşağıda Yörük insanının kullandıkları kesici aletler ve tüfekleri görüyorsunuz. Burada ki cam vitrinde, dolam tek tüfek, tek kırma tüfek ve avlanmaya gittiklerinde yanında taşıdıkları deri kaplamalı mataralar var.

Sergi salonundaki duvarların birinde, Yörük yaşamın bire bir tüm yaşantısını özetleyen resim ve araç gereçler yer verilmiş. Ata binerken atın üzerine konulan ahşaptan yapılmış, üçgen şeklindeki süslü minderleri görünce köy anılarımı hatırladım. Köyümüzde, ata en iyi binen Büyük dedemin atında da böyle süslü ve püsküllü minderler vardı.

Yörük yaşantısının gelenek ve göreneklerini çok iyi yansıtan bu güzel müzeden veda ediyorum. Benimle buraya kadar eşlik ettiğiniz için teşekkür ederim. Ayrıca yeni oluşturulan bu topluluğumuzun herkese şans ve başarı getirmesini diliyorum. Emeği geçen herkese de teşekkür etmek istiyorum. Hepinize sevgiler sunarım. Sağlıcakla kalın.