Dzisiejszą noc spędziliśmy w typowym dominikańskim domostwie - jednopiętrowym budynku połączonym bezpośrednio z tarasem ogrodzonym od ulicy zdobioną kratą. W domu nie ma drzwi zewnętrznych, wchodzi się bezpośrednio przez taras, a kraty i brama między tarasem a ulicą są jedyną rzeczą, która wyznacza tutaj granicę pomiędzy posiadłością a pozostałą częścią miasta.
Wczoraj umówiliśmy się z Leną i jej chłopakiem Manuelem, że zabiorą nas na wycieczkę po jeziorze Enriquillo. Lena jest młodą Niemką, studiującą w Niemczech, ale spędzającą tu praktycznie każdą wolną chwilę. Manuel natomiast pracuje w Parku Narodowym Lago Enriquillo jako przewodnik, zabierając ludzi na wycieczki po jeziorze w łodzi z silnikiem motorowym. Dzisiaj obiecał, że zabierze również i nas.
Wspominał, że najlepiej wybrać się na taką wycieczkę z rana, kiedy zwierzęta wychodzą na żer. W południe, kiedy temperatura staje się bardzo wysoka, wszystko co tylko może szuka schronienia w cieniu i w wodzie, dlatego trudniej wtedy wytropić poszczególne gatunki.
Manuel z Leną, oraz ich znajomym przyjeżdżają po nas na swoich motocyklach. Jedziemy z nimi do La Azufrada, gdzie znajduje się posterunek parkowy i miejsce, z którego startują wycieczki po jeziorze Enriquillo. Jeszcze kilka lat temu można było płynąć na znajdującą się na środku jeziora Isla Cabritos (kozią wypsę), gdzie spacerowało się wąską ścieżką w gęstej plątaninie kaktusów o przeróżnych kształtach. Wyspa ta jest również głównym siedliskiem krokodyli, oraz innych przedstawicieli fauny, takich jak liczne jaszczurki, skorpiony itp. Obecnie, jak tłumaczy Lena, wyspa jest zamknięta dla ruchu turystycznego. Wstęp na nią dozwolony jest jedynie w celach naukowych, a rejsy turystyczne odbywają się wzdłuż brzegu jeziora. Manuel twierdzi jednak, że wypływając z rana mamy bardzo duże szanse na spotkanie oko w oko z krokodylem amerykańskim.
Lago Enriquillo to słone jezioro tektoniczne położone na południowym zachodzie Dominikany. Jest największym jeziorem na Dominikanie, i jednocześnie największym jeziorem na całych Karaibach (265 km2). Brzeg jeziora leży na wysokości 46 metrów pod poziomem morza, dzięki czemu jest to również największa depresja (kryptodepresja) w całej Ameryce Środkowej.
C.d.n
*Zdjęcia własnego autorstwa