Durbaszka – Małe Pieniny

Durbaszka to widokowy szczyt zlokalizowany w Małych Pieninach, pomiędzy Wysokim Wierchem a Wysoką. Jej wysokość według różnych opracowań sięga od 934 m n.p.m. do 942 m n.p.m. Szczyt nie jest więć wysoki, ale panoramy, jakie można tu zobaczyć robią naprawdę spore wrażenie. Szczególnie interesująco wygląda Wysoki Wierch na tle Pienin właściwych z Trzema Koronami w roli głównej.

Durbaszka is a scenic peak located in the Małe Pieniny Mountains, between Wysoki Wierch and Wysoka. Its height, according to various studies, reaches from 934 m above sea level. up to 942 m above sea level The peak is not high, but the panoramas you can see here are really impressive. Wysoki Wierch looks particularly interesting against the background of the Pieniny Mountains with the Three Crowns in the main role.

Wysoki Wierch z rozciągającymi się na lewo Pieninami Właściwymi w tle
Wysoki Wierch z rozciągającymi się na lewo Pieninami Właściwymi w tle

Przez Durbaszkę przebiega niebieski szlak graniczny, którym można wędrować zarówno od strony Wysokiego Wierchu, jak i od strony Wysokiej. My tym razem dostaliśmy się tu właśnie od strony Wysokiej, a przejście tego głównie zalesionego odcinka zajęło nam mniej więcej 40 minut. Otoczenie Durbaszki to z jednej strony las (od strony Wysokiej), natomiast w kierunku Wysokiego Wierchu rozciągają się rozległe hale i polany.

The blue border trail runs through Durbaszka, which you can hike from both the Wysoki Wierch and Wysoka sides. This time we got here from Wysoka, and it took us about 40 minutes to walk through this mainly forested section. The surroundings of Durbaszka are, on the one hand, a forest (from Wysoka), while towards Wysoki Wierch there are vast meadows and clearings.

Północna strona grzbietu którą tworzą rozległe polany po prawej stronie opada w kierunku Jaworek i Szlachtowej, a przeciwna w kierunku słowacji.
Północna strona grzbietu którą tworzą rozległe polany po prawej stronie opada w kierunku Jaworek i Szlachtowej, a przeciwna w kierunku słowacji.

Na północnym stoku Durbaszki znajduje się schronisko Pod Durbaszką, a właściwie Górski Ośrodek Szkolno-Wypoczynkowy, będący filią krakowskiego Domu Harcerza. Pieniny mają jedynie dwa oficjalne schroniska PTTK - Trzy Korony i Orlica, a schronisko pod Durbaszką nie jest oficjalnym budynkiem tego stowarzyszenia. Budynek stoi na wysokości około 850 m n.p.m., więc do samego szczytu trzeba jeszcze podejść kawałek.

Historia tego miejsca jest całkiem ciekawa. Budynek powstał w latach 1949–1952 jako jedna z tak zwanych bacówek wzorcowych. Miały one służyć organizacji wypasu owiec, który po wojnie planowano rozwijać na terenach dawniej użytkowanych przez miejscową ludność łemkowską. Pomysł nie przyniósł jednak oczekiwanych rezultatów, a budynek po kilku latach zaczął niszczeć. W 1973 roku zainteresowali się nim harcerze z Krakowa i rozpoczęli starania o przekształcenie go w bazę turystyczną. Z czasem obiekt został wyremontowany i przystosowany do przyjmowania turystów.

Dzisiaj schronisko jest dobrym miejscem na odpoczynek podczas wędrówki po Małych Pieninach. My sami korzystaliśmy z jego usług już trzykrotnie. Można tutaj coś zjeść, odpocząć na tarasie i nacieszyć się widokami. Okolica sprzyja też dłuższym wycieczkom, bo niedaleko stąd zarówno do Wąwozu Homole, jak i na Wysoką. Dostać się tu można także bezpośrednio z Jaworek szlakiem ziolonym i czarnym.

On the northern slope of Durbaszka there is the Durbaszka shelter, or rather the Mountain Training and Recreation Center, which is a branch of the Krakow Scout House. The Pieniny Mountains have only two official PTTK shelters - Trzy Korony and Orlica, and the shelter under Durbaszką is not the official building of this association. The building is located at an altitude of about 850 m above sea level, so you still have to walk a bit to the very top.

The history of this place is quite interesting. The building was built in 1949–1952 as one of the so-called model shepherd's huts. They were intended to organize sheep grazing, which was planned to be developed after the war in areas formerly used by the local Lemko population. However, the idea did not bring the expected results, and the building began to deteriorate after a few years. In 1973, scouts from Krakow became interested in it and started trying to transform it into a tourist base. Over time, the facility was renovated and adapted to accommodate tourists.

Today, the shelter is a good place to rest while hiking in the Małe Pieniny Mountains. We ourselves have used his services three times. You can eat something here, relax on the terrace and enjoy the views. The area is also perfect for longer trips, as it is close to both the Homole Gorge and Wysoka. You can also get here directly from Jaworki using the green and black trails.

schronisko pod durbaszką
schronisko pod durbaszką

Widoki z Durbaszki, to nie tylko Pieniny. Od strony północnej widzimy Beskid Sądecki, którego południowe stoki opadają do Jaworek i Szlachtowej. Nieco bardziej na zachód można dostrzec Beskid Wyspowy z Mogielicą na czele, a jeśli powędrujemy wzrokiem dalej w tym kierunku, to zobaczymy już Gorce.

The views from Durbaszka are not limited to the Pieniny Mountains. From the north we can see Beskid Sądecki, whose southern slopes descend to Jaworki and Szlachtowa. A little further to the west you can see the Beskid Wyspowy with Mogielica at the head, and if we look further in this direction, we will see the Gorce Mountains.

Widok na Północ
Widok na Północ
Widok w Stronę Pasma Radziejowej w Beskidzie Sądeckim
Widok w Stronę Pasma Radziejowej w Beskidzie Sądeckim
Widok w kierunku północno Zachodnim. W oddali górują Lubańi Gorc.
Widok w kierunku północno Zachodnim. W oddali górują Lubańi Gorc.

Cały ten grzbiet Małych Pienin pomiędzy Durbaszką a Wysokim Wierchem i jeszcze dalej w stronę Palenicy jest wybitnie widokowy i stanowi jedną z najlepszych opcji pienińskich wędrówek. Jeśli miałbym polecić najlepszą opcję długiej trasy w tej części Pienin, to bez zastanowienia stawiam na trekking z Palenicy przez Wysoki Wierch, Durbaszkę aż do Wysokiej. Szlak nadaje się na wędrówkę z dziećmi, zwłaszcza że na Palenicę kursuje kolejka krzesełkowa ze Szczawnicy. Przy czym jeśli chodzi o wędrówkę z dziećmi, to mocno rozważyłbym zakończenie wycieczki na Durbaszce. Między tym szczytem a Wysoką jest już dość wymagający odcinek z dwoma stromymi podejściami pomiędzy tymi szczytami, a sama Wysoka to już wdrapywanie się po śliskich skałach i metalowych schodach z poręczami. W zimie bez raczków to małe samobójstwo, a po opadach deszcze jest równie nieprzyjemnie. Kiedyś byliśmy na Wysokiej w zimie, bez raczków. Zejście ze szczytu było koszmarem o czym nasze pośladki będą pamiętały do końca życia. Wpadnięcie w poślizg lub utrata równowagi w nieodpowiednim miejscu, może tu skończyć się długim lotem w przepaść. Trochę dramy nie zaszkodzi, a co mi tam.

Zawsze polecam jednak sprawdzić wszelkie informację na własną rękę i nie traktowałbym tego, co tu piszę jako pewnik. Zawsze piszę wszystko z mojej perspektywy wynikającej z własnego doświadczenia. Każdy powinien sprawdzać górskie szlaki na własną rękę i nie sugerować się w ciemno opiniami innych. Kiedyś poszliśmy na Sarnią Skałę w Tatrach zimą. Pisali że to banalny szczyt nawet dla dzieci. Ostatnie podejście jest jednak tak strome i śliskie, że część osób miała przed oczami realną wizję, że już ze szczytu nie zejdą. Góry brutalnie potrafią weryfikować informacje podawane przez niedoświadczonych i nieobiektywnych autorów publikacji.

The entire ridge of the Małe Pieniny Mountains between Durbaszka and Wysoki Wierch and even further towards Palenica is extremely scenic and is one of the best options for hiking in the Pieniny Mountains. If I were to recommend the best option for a long route in this part of the Pieniny Mountains, I would without hesitation choose trekking from Palenica through Wysoki Wierch, Durbaszka to Wysoka. The trail is suitable for hiking with children, especially since there is a chairlift from Szczawnica to Palenica. However, when it comes to hiking with children, I would strongly consider ending the trip on Durbaszka. Between this peak and Wysoka there is quite a demanding section with two steep approaches between these peaks, and Wysoka itself involves climbing slippery rocks and metal stairs with handrails. In winter, without cuffs, it's a bit of suicide, and after rains it's just as unpleasant. Once we were on Wysoka Street in winter, without any babies. Coming down from the top was a nightmare and our buttocks will remember it for the rest of our lives. Slipping or losing balance in the wrong place may result in a long flight into the abyss. A little drama won't hurt, and what the heck.

However, I always recommend checking all information on your own and I would not treat what I write here as certain. I always write everything from my perspective based on my own experience. Everyone should check mountain trails on their own and not blindly rely on the opinions of others. We once went to Sarnia Skała in the Tatra Mountains in winter. They wrote that it was a trivial peak even for children. However, the last approach is so steep and slippery that some people had a real vision in front of their eyes that they would not get down from the top. The mountains can brutally verify information provided by inexperienced and biased authors of publications.